Schoolbus

  
De Amerikaanse schoolbus herbergt herinneringen aan de vorige eeuw. Ik woonde als scholier een jaar in de Verenigde Staten en mocht nèt niet met de schoolbus. Kinderen in het volgende blok wel. Ik liep dus elke dag met een bruin papieren broodzakje en mijn gekafte boeken met een potlood in de rug gestoken naar de middelbare school. 
Hoewel de school niet in een rijke buurt stond en er dus niet veel geld was voor de school, werd er heel goed onderwijs gegeven. Bevlogen leraren vertelden over het ontstaan van de VS, de oerknal, wiskundige raadsels en toonladders.

Kinderen die thuis geen huiswerk konden maken, mochten dat op school doen in ‘homeroom’. De leraar van homeroom was ook je klassenleraar en die kende je door en door. Na school organiseerden leraren en leerlingen samen activiteiten als sportwedstrijden, debating en orkestconcoursen.

Later, toen ik weer terug was in Nederland, en ik weer op de fiets naar school ging heb ik nog wel eens aan die Amerikaanse school teruggedacht. De teamgeest die in de school heerste was ongekend. Iedereen hielp de ander het beste uit zichzelf te halen. Onderwijs en leren stonden voorop en na school ging het leren gewoon door.
Ik vind het goed als een onderwijsgemeenschap die teamgeest onderhoudt. Als docenten en studenten tijd en aandacht kunnen hebben voor het onderwijs en onderzoek en voor elkaar. Daar moeten we tijd en geld voor vrijmaken.
In augustus komt er weer een nieuwe groep eerstejaars naar het hbo. Laten we hen ook zo gastvrij ontvangen als ik toen in Amerika ben ontvangen en hen een supertijd aan het hbo laten meemaken.

Advertenties